شنود

سیاسی، فرهنگی، اجتماعی

شنود

سیاسی، فرهنگی، اجتماعی

شنود

در سپهر ملیِ «گفت و شنودِ» کشوری که ردپای 5000 سال تمدن در آن وجود دارد و مزین به آموزه های متعالی دینی همچون اسلام نیز هست، زیبنده نیست که سهم «گفتن» ها بسیار بیشتر از «شنیدن»ها باشد.
شنیدن نه به معنای پذیرشِ بی چون و چرا، بلکه ناظر بر این آسیب که قوه ی شنیداری ما بسیار کمتر از قوه ی گفتارمان فعال و آماده ارتباط با طرف مقابل است.
ما در غالب گفت وشنودهای فی مابین، اگر هم به ظاهر در حال توجه به سخنان طرف مقابل هستیم، درواقع منتظریم تا رشته ی سخن را در دست گرفته و آنچه را که از پیش آماده نموده ایم روانه ی روبرو کنیم.
این موضوع را یک آسیب فرهنگی عمیق برای کشوری که سعدی ها، فردوسی ها، خواجه نصیرها، ابن سیناها و ... را به جهان ارائه کرده است می دانم.
پایگاه شنود، محلی است برای شنیدن سخنان دوستان و عابرانی که در فضای مجازی گذرشان به این دریچه ی سخن می افتد.
فضای محقر «شنود»،
به شرط عدم اسائه ادب و رعایت نزاکت در سخن، به روی هر مخالف و موافقی گشوده است.

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «موسیقی» ثبت شده است

همگان بیاد دارند که ربناخوانِ بی بی سی نشین، در بحبوحه کودتای خیابانی 88 چگونه به رئیس رسانه ملی نامه نوشت و از عدم رضایت در پخش صدایش از آنتن ملی جیغ بنفش کشید.

اینکه شجریان در مورد مالکیت اثری وامصیبتا سر داد که اصولا به وی تعلق نداشت و کپی رایت آن اثر به استادمحمدرضا لطفی تعلق داشت، دوسال پس از آن آشوبهای فتنه گرانه ، از سوی مرحوم لطفی رمزگشایی شد :

مرحوم لطفی : «دو سال پیش آقای شجریان به آقای ضرغامی نوشتند که این اثر ایشان دیگر از تلویزیون پخش نشود. متاسفانه هرگز اعلام نکردند که این اثر متعلق به این‌جانب است. ضمن آنکه این اثر اصلاً متعلق به ایشان نیست و حقوق کل «چاووش ۶» را به موسسه شیدا فروخته‌اند.»

بدیهی است وقتی کسی چون محمدرضا شجریان با علم و اطلاع از حقیقت ماجرا ، دست به آن عوام فریبی رسانه ای زده و افکار عمومی خلق را به سمت مالکیت صدایش (صدایی که قبلا آن را فروخته و هیچ حق قانونی نسبت به آن ندارد) منحرف کرد، به گاه لو رفتن ماجرا نیز هرگز خود را در محضر ملت شرمسار ندانست و حتی حاضر به عذرخواهی رسمی از استاد لطفی نشد.

آری،

این ادب و وقار کسی است که مرتباً به دنبال اشعار مزین به ادب و وقارِ حافظ و سعدی و مولوی است.

او به راستی نمونه بارز گندم نمای جو فروش در عرصه هنر ایران است.

شجریان با وقاحت تمام حتی از جنازه مرحوم لطفی هم نگذشت و پس از مرگ او از فرصتهای مناسب برای ایستادن در کنار نام وی بهره لازم را گرفت.

راجع به مرده خواری کسانی همچون محمدرضا شجریان بیشتر بخوانید :  +

مرحوم استاد محمدرضا لطفی

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۱:۵۷
مهران موزون

وزیر محترم ارشاد،

به کسی کارت هنر میدهید که روی آنتن نجس VOA بیشرمانه 1400 سال فقاهت شیعه را ضدهنر خواند؟

م.ش آنقدر مغرض و بیسواد است که آثار هنر معماری و مهندسی فقیهی همچون شیخ بهایی(اعلی الله مقامه) را در اصفهان نمی بیند.

آقای جنتی،

از شما انتظار داریم که حرمت لباس مقدسی را که پدر بزرگوارتان برتن دارد فراموش نکنید.

آیا زیبنده است که وزیر ارشاد جمهوری اسلامی کسی را تکریم نماید که تمام تخم مرغهای شرافتش را در سبد فتنه گران 88 گذاشت؟

اگر کشف حجاب رسمی دختر این شخص، به او برنگردد اما فرورفتن شجریان در آغوش دخترکان مجری بی بی سی فارسی در قاب دوربین را که نمیتوان از وی نادیده گرفت!

به کجا چنین شتابان جناب جنتی؟


بازنشر مطلب در پایگاه راهکارنیوز +

۷ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ مرداد ۹۳ ، ۱۰:۵۰
مهران موزون