شنود

سیاسی، فرهنگی، اجتماعی

شنود

سیاسی، فرهنگی، اجتماعی

شنود

در سپهر ملیِ «گفت و شنودِ» کشوری که ردپای 5000 سال تمدن در آن وجود دارد و مزین به آموزه های متعالی دینی همچون اسلام نیز هست، زیبنده نیست که سهم «گفتن» ها بسیار بیشتر از «شنیدن»ها باشد.
شنیدن نه به معنای پذیرشِ بی چون و چرا، بلکه ناظر بر این آسیب که قوه ی شنیداری ما بسیار کمتر از قوه ی گفتارمان فعال و آماده ارتباط با طرف مقابل است.
ما در غالب گفت وشنودهای فی مابین، اگر هم به ظاهر در حال توجه به سخنان طرف مقابل هستیم، درواقع منتظریم تا رشته ی سخن را در دست گرفته و آنچه را که از پیش آماده نموده ایم روانه ی روبرو کنیم.
این موضوع را یک آسیب فرهنگی عمیق برای کشوری که سعدی ها، فردوسی ها، خواجه نصیرها، ابن سیناها و ... را به جهان ارائه کرده است می دانم.
پایگاه شنود، محلی است برای شنیدن سخنان دوستان و عابرانی که در فضای مجازی گذرشان به این دریچه ی سخن می افتد.
فضای محقر «شنود»،
به شرط عدم اسائه ادب و رعایت نزاکت در سخن، به روی هر مخالف و موافقی گشوده است.

۱۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دولت یازدهم» ثبت شده است

مهران موزون - اینروزها رفتار، گفتار و کارنامه خالی دولت یازدهم از یکسو و جنب وجوش طیف ها و جبهه های مختلف سیاسی از سوی دیگر یک لابیرنت یا هزار توی سیاسی را برای بهار و تابستان 96 متصور ساخته است که سرانجام های مختلفی را  برای دولت ضعیف و شکست خورده یازدهم محتمل میسازد.

خصوصا آنکه مشی الهی در 19 دی ماه 1395 تکیه گاه حسن روحانی را برای محاسبه اخروی احضار فرمود و اینک حسن آقا مانده است و کلاف سردرگمی که تشخیص راه پس و پیش را برای فرزند سرخه مشکل ساخته است.

اما از قدیم گفته اند : تنها مرگ است که علاج ندارد.

لذا برای آنکه آقای روحانی و موافقانش مَفَری برای نجات بیابند و منتقدینش نیز بهترین علاج برای رسیدن به اهداف خود را تمهید کنند تمام حالات ممکن و پیش روی رییس دولت بنفش را روی کاغذ می آوریم شاید که افاقه کند :

حالت اول : حسن روحانی پیش از انتخابات 96 استعفا دهد و با یک عذرخواهی بزرگ برای همیشه صحنه سیاست را ترک کند و آماده محاسبات قضایی و الهی باشد.

حالت دوم : حسن روحانی برای انتخابات ثبت نام کند و رد صلاحیت شود.

حالت سوم : حسن روحانی برای انتخابات ثبت نام کند و تایید صلاحیت شود.

حالت چهارم : حسن روحانی تاییدصلاحیت شود اما پیش از آغاز انتخابات از ادامه راه انصراف دهد.

حالت پنجم : حسن روحانی پس از تایید در گردونه رقابتها بماند و شکست بخورد.

حالت ششم : حسن روحانی برای بار دوم پیروز شود اما در نیمه سال 96 استعفا دهد.

حالت هفتم : حسن روحانی برای بار دوم پیروزشود اما درسال 96 آش بی کفایتی دولتش آنقدر شور شود که با رای عدم کفایت مجلسی که امیدی به آن نمیرود عزل گردد.

حالت هشتم : حسن روحانی درسال 96 برای بار دوم پیروز شود و چهار سال دیگر در پاستور بماند.


نکته اول : شنود تقریبا تمام حالات ممکن را برشمرد اگر درمورد آقای روحانی حالت نهمی هست مخاطبان محترم بفرمایند.

نکته دوم : اگر چه دلایل و شواهد بسیار و آشکار برای اتفاق افتادن حالت دوم وجود دارد اما امیدواریم که شیربیشه ولایت برای پس گرفتن خرمشهرهایی که حضرت آقا هشدار دادند وارد گود انتخابات شده و کار آقای روحانی را پای صندوقها یکسره کند.(حالت پنجم).

نکته سوم : اگر دکتر احمدی نژاد وارد عرصه شود و شورای نگهبان برابر مُرّ قانون و اسناد و شواهد متقن حالت دوم را برای آقای روحانی پیاده کند متاسفانه رسانه های معاند داخل و خارجی فریاد سر خواهند داد که احمدی نژاد در غیاب روحانی پیروز شد پس باید دعا کنیم که هم احمدی نژاد بیاید و هم روحانی تایید صلاحیت شود و در گردونه رقابت ها بماند.

نکته چهارم : اگر حسن روحانی طبق حالت دوم ردصلاحیت شود(که امیدواریم اینچنین نشود و ایشان در  رینگ مبارزه با مالک اشترعلی بماند) بدیهی است که همان روز از مقام خود اسقاط شده و احتمالا جهانگیری تا مردادماه کفیل ریاست جمهوری خواهد بود.

نکته پنجم :  اگر یکی از حالات چهارم و پنجم محقق شود با توجه به میزان ظرفیت روحی حسن روحانی و سابقه چهارساله اش در شکل مواجهه با منتقدین و مخالفان و ایضا کارنامه بسیار ضعیفش در گردش امور قوه مجریه، تمام کشور باید تا روز تنفیذ رییس جمهور جدید در حالت آماده باش کامل باشند.(بنظرم کشور باید سه ماه تمام یک روحانی شدیدا عصبانی را تحمل کند)

نکته ششم : اگر یکی از حالات اول، دوم ، چهارم، پنجم، ششم و هفتم رخ دهد(و رییس جمهور بعدی از رفقای روحانی نباشد) با توجه به اینکه از 1392 تا حالا طی دولت یازدهم ،اتفاقات سوال برانگیز بسیاری در زمینه های اقتصادی ، امنیتی ، اجتماعی، فرهنگی، دیپلماتیک و...افتاده است که هیچکس حق ندارد بسادگی از کنار آنها بگذرد، لازم و حتی واجب می نماید تا دکتر حسن روحانی و تمام کابینه اش حداقل برای یکسال تمام بکلی ممنوع الخروج از کشور شوند تا برای روشن شدن موضوعات عدیده ملی در دسترس قوه قضاییه و نهادهای امنیتی باشند.


فاعتبرو یا اولی الابصار

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۹ اسفند ۹۵ ، ۱۷:۰۲
مهران موزون

به گزارش آخرین نیوز، درباره برنامه احمدی‌نژاد برای آینده، انتخابات ۹۶ و وضعیت جریانات سیاسی در کشور، عبدالرضاداوری با «آرمان امروز» به گفت‌وگو پرداخته است که در ادامه می‌خوانید.

 آرمان امروز : از جمله مخالفان دولت فعلی هستید که به نقد عملکرد پاستورنشینان می‌پردازید. اخیرا آمریکا تصمیم به تمدید داماتو گرفته است که واکنش‌هایی را درداخل کشور به دنبال داشته است. این واکنش‌ها چه تاثیری بر انتخابات ریاست‌جمهوری دارد؟
داوری : «برجام» شکافی جدی را در سپهر سیاسی کشور به وجود آورده است. به وجود آمدن این شکاف به علت دو رویکردی است که درباره برجام وجود دارد. رویکرد اول رویکرد پروژه‌ای است و بخش اصلی حاکمیت این نگاه را به برجام دارد. برجام برای این گروه، مانند پروژه‌ای بود که نقاط ابتدایی و انتهایی دارد و نقطه ابتدایی آن مذاکره و نقطه انتهایی آن لغو تحریم‌ها بود. رویکرد دوم که پیرامون برجام به وجود آمد با محوریت دولت فعلی و چهره‌هایی مانند آقای روحانی و آقای‌هاشمی و در مرحله بعدی جریان اصلاح‌طلبان با محوریت رئیس دولت اصلاحات بود که این طیف برجام را یک پروژه نمی‌داند بلکه معتقد است برجام یک فرایند است. این گروه معتقد است برجام فرایندی فراتر از لغو تحریم‌هاست و در فرایند برجام، نسبت ایران با نظام جهانی تغییر می‌کند و به یک سازگاری می‌رسد. به اعتقاد من در دو سال اخیر، دو رویکرد مورد اشاره در سطح پنهان با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند‌ و با نزدیک شدن به انتخابات ۹۶، ر قابت خود را در این موضوع آشکار خواهند کرد. اصولگرایانی مانند آقایان حسین صفار هرندی و مهدی محمدی که سال گذشته و در آستانه انتخابات مجلس دهم تلاش داشتند به نوعی برجام را مصادره به مطلوب کرده و آن را دستاورد طیف خود بنامند، در حال حاضر جهت فرمان را تغییر داده‌اند. این دسته از افراد سخن از خیانت و بی‌توجهی به اصول در تنظیم برجام می‌زنند در حالی که در تابستان ۹۴، برجام را یک توافق متوازن می‌خواندند که بزرگان کشور در تنظیم جزئیات آن مداخله داشتند. آقای مهدی محمدی در یادداشت
۲۴ تیر ۹۴ برجام را نسبت به توافق لوزان و ژنو توافقی متوازن ‌دانسته است چون با استراتژی ورود مقامات عالی در جزئیات با آن برخورد شده است. این دسته از اصولگریان در سال ۹۴ برجام را دستاورد خود می‌دانستند در حالی که در فضای انتخاباتی ۹۵ نظر خود را تغییر دادند و با تبدیل برجام به یک سند آلوده، قصد داشتند آقای روحانی را در افکار عمومی به یک زمین متزلزل سوق دهند. پر واضح است که استراتژی این دسته از اصولگرایان اشتباه است زیرا زمین سیاست خارجی همان زمینی است که بازی در آن جزو مهارت‌های آقای روحانی است. آقای روحانی مطلقا داری کاراکتر جامعه گرا نیست بلکه ایشان صرفا مهارت بالایی در حوزه امنیت دارد. به همین دلیل معتقدم برخلاف تصور غالب، روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا در نهایت به نفع آقای روحانی است در حالی که اصولگرایان تصور می‌کردند که می‌توانند آقای روحانی را پس از پیروزی ترامپ در حوزه سیاست خارجی به چالش بکشند، اما اتفاقا مهارت آقای روحانی در بهره‌برداری از همین تنش‌های موجود در سیاست خارجی است و چون قاطبه مردم هم از تند شدن فضا در حوزه سیاست خارجی و انقباض در حوزه اقتصاد استقبال نمی‌کنند در نتیجه، فشار اصولگرایان برای تند کردن فضا علیه برجام نه تنها به ضرر آقای روحانی نیست بلکه سبد رای ایشان را سنگین‌تر خواهد کرد و برخلاف اینکه اصولگرایان فکر می‌کنند حمله به برجام پاشنه آشیل روحانی خواهد شد، اتفاقا این حملات به نقطه قوت دولت یازدهم تبدیل می‌شود.

آرمان امروز :  اخیرا آقای قالیباف در جمع دانشجویان اعلام کردند با برجام نه چرخ هسته‌ای چرخیده است نه چرخ معیشت مردم. چه میزان با این دیدگاه موافق هستید؟
داوری : درنظر سنجی‌هایی که درحال حاضر موجود است نرخ رشد آرای آقای سعید جلیلی در بدنه متدین و حزب‌اللهی جامعه بیش از نرخ رشد آرای آقای قالیباف است، هرچند در حال حاضر آقای قالیباف رای‌آور‌ترین گزینه اصولگریان برای ریاست‌جمهوری است و حدود ۱۸ تا ۲۰ درصد آرا را می‌تواند در مواجهه با آقای روحانی از آن خود کند. البته اینکه چنین توازن آرایی در ماه‌های آینده چگونه تغییر کند، هنوز مشخص نیست و ممکن است آقای جلیلی در ماه‌های آینده از آقای قالیباف پیشی بگیرد، کما اینکه موضع آقای جلیلی و سکوت ایشان درباره برجام هوشمندانه‌تر از رفتار آقای قالیباف است. آقای قالیباف درباره برجام عجله کرد و اطلاعیه‌ای بعد از مصوبه سنا در روزنامه همشهری منتشر کرد که اقدامی کاملا عجولانه بود و مشخص نیست تیم مشاوران ایشان چرا به این جمعبندی رسیدند که شهردار تهران را وارد عرصه تقابل با برجام نمایند. واقعیت این است که رقابت با آقای روحانی در زمین برجام قطعا دستاوردی در صحنه افکار عمومی نخواهد داشت.

آرمان امروز :  جلیلی بر پرونده هسته‌ای تسلط دارد، پس چرا در رقابت با آقای روحانی، از اهرم فشار برجام استفاده نمی‌کند؟
داوری : به نظرم تجربه انتخابات ۹۲ این جمعبندی را برای آقای جلیلی ایجاد کرده که دامنه حملاتشان را در حوزه برجام محدود کرده‌اند. در عین حال نوع سوابق امنیتی آقای روحانی این ظرفیت را برای دولت او ایجاد کرده است که در مواجهات دیپلماتیک دست بالاتری را در قیاس با سایر حوزه‌ها داشته باشد. در حال حاضر مجموعه نیروهایی که در شورای عالی امنیت ملی حضور دارند، همگی در زمان جنگ نیروهای رده پایین‌تر از آقای‌روحانی بودند و بنابراین آقای روحانی همین امروز در شورای عالی امنیت ملی نوعی تسلط و تفوق روحی و روانی بر سایر اعضا دارد. برخی از نظامیان فعلی در زمانی که آقای روحانی ریاست کمیسیون امنیت ملی مجلس و فرمانده پدافند کل کشور را بر عهده داشت حداکثر از فرماندهان یک قرار گاه بودند، بر این اساس باید گفت زمین امنیت ملی، دیپلماسی و سیاست خارجی زمینی نیست که بتوان در آن با آقای روحانی به آسانی مصاف کرد.

آرمان امروز : ضعف آقای روحانی کجاست و در بازی سیاسی، جناح‌های رقیب آقای روحانی باید درکدام زمین با روحانی رقابت کنند؟
داوری : رقابت با رئیس‌جمهور مستقر با رقابت بین چند کاندیدای عادی ریاست‌جمهوری دو چهارچوب و صحنه مجزا از هم هستند، در سال ۹۲ آقای روحانی یک کاندیدای عادی و رئیس یک مرکز پژوهشی بودند اما امروز آقای روحانی کل شبکه دولت در ایران را در اختیار دارد. امروز دولت تا عمق بخشداری‌ها و دهیاری‌ها تا سازمان‌های ریز و درشت در حال تلاش و مقاومت برای بازتولید خود است تا در دوره بعد هم حضور داشته باشد. البته مقصود این نیست که این شبکه قصد تقلب دارد بلکه منظور این است که این شبکه با ابزارهای خود به گسترش پایگاه اجتماعی دولت و نتیجتا تولید رای مشغول است. امروز آقای روحانی به لحاظ ساختار سیاسی در موقعیت بهتری نسبت به سال ۹۲ قرار دارد و امروز کل شبکه دولت را در اختیار دارد و از طریق شبکه دولت ظرفیت خوبی برای خود ایجاد کرده است و به سبب رئیس‌جمهور بودن کل شبکه امنیتی و دیپلماتیک را نیز در اختیار دارد، در حالی که رقبای ایشان چنین ظرفیت‌هایی را در اختیار ندارند. البته این مساله امری طبیعی است و این اختیار را مردم به رئیس‌جمهور می‌دهند و این اختیارات و مزایا فقط مختص به دوره آقای روحانی نیست. با این‌همه باید گفت برخلاف بهره‌مندی رئیس‌جمهور از چنین امکانات و ظرفیت‌هایی، ایشان در حوزه اجتماعی از ظرفیت توده‌های مردم به خوبی نتوانسته است استفاده کند و آن دیالوگی که باید با توده‌های مردم برقرار می‌کرد را نتوانسته است محقق کند. آقای روحانی از ظرفیت‌های خود در حوزه دیپلماسی استفاده کرده و مخالفان خود را به مخالفت با برجام و عدم تمایل به برقراری با جهان و تنش آفرینی و تحریم‌سازی متهم می‌کند اما در بعد داخلی و ارتباط‌گیری با توده‌ها چندان شانسی ندارد.

آرمان امروز :  اگرقالیباف ظرفیت رقابت با روحانی را ندارد چرا از وی به عنوان کاندیدای اصولگرایان برای رقابت با روحانی یاد می‌شود و حتی خود او نیز تمایل زیادی به رقابت با روحانی دارد؟
داوری : شناخت اصولگرایان از تحولات جامعه شناخت غلطی است. آقای قالیباف یک مدیر اجرایی است در حالی که صحنه انتخابات ریاست‌جمهوری یک صحنه سیاسی است و آقای قالیباف مطلقا یک نیروی کارآمد سیاسی نیست. نیروی سیاسی یعنی کسی که سیاست تولید می‌کند. آقای روحانی سیاست تولید می‌کند. آقای روحانی امروز برای کشور یک ریل‌گذاری جدید سیاسی به نام برجام ایجاد کرده است. رئیس دولت اصلاحات و سازندگی و آقای احمدی‌نژاد توان تولید سیاست را داشتند اما آقای قالیباف از این ظرفیت برخوردار نیست. من اگر اعتقاد دارم آقای احمدی‌نژاد می‌تواند با آقای روحانی رقابت کند به خاطر این است که وی توان تولید سیاست را دارد، اما آقای قالیباف نه. ایشان اگر رئیس‌جمهور شود یک مدیر اجرایی و تدارکاتچی خوب است اما عدم توان تولید سیاست اصلی‌ترین نقطه ضعف آقای قالیباف است. این در حالی است که حتی آقای جلیلی به‌طور نسبی توان تولید سیاست را دارد.

آرمان امروز : چه دلیلی دارید که قالیباف سیاست تولید نمی‌کند اما جلیلی توان تولید سیاست را دارد؟
داوری : آقای جلیلی در حوزه دیپلماسی دارای سبک و روش است و ممکن است شما این سبک و روش را ناکار آمد بدانید یا ممکن است شما با نوع تولید سیاست آقای جلیلی مخالف باشید اما آقای جلیلی سبک و روش خاص خود را در این حوزه دارد. تولید سیاست با لابی‌گری سیاسی و زد و بند سیاسی متفاوت است. آقای قالیباف در مقاطع مختلف بر اساس یک چهارچوب مشخص سیاست ورزی حرف نمی‌زند، در مقطعی برجام را به عنوان یک توافق خوب مطرح می‌کند اما به محض اینکه فضا متحول می‌شود ادبیات وی نیز تغییر می‌کند. اگر آقای قالیباف توان تولید سیاست را داشت این مقدار تغییر موضع نمی‌داد. قالیباف در سیاست ورزی نمره خوبی نمی‌گیرد اما آقای جلیلی چهارچوب مشخصی دارد.

آرمان امروز : امروز اگر مردم بخواهند به یک نگرش سیاسی خاص رای دهند به چه نگرشی رای خواهند داد؟
داوری : بستگی به صحنه انتخابات دارد. اگر بررسی کنیم، از سال ۶۸ به بعد مردم همواره به دنبال تغییر بوده‌اند، در مقاطعی به این تغییر پاسخ مثبت دادند و در مقاطعی به این خواست توجهی نشده است. رای به آقای روحانی در سال ۹۲ رای به تغییر در حوزه دیپلماسی بود و رای به آقای احمدی‌نژاد در سال ۸۴ و ۸۸ رای به تغییر در حوزه عدالت اجتماعی و نحوه توزیع منابع بود. رای به رئیس دولت اصلاحات در سال ۷۶ رای به تغییر در حوره سیاست‌های داخلی و حوزه فرهنگی بود، رای به آقای‌هاشمی‌رفسنجانی در سال ۶۸ تغییر در حوزه سیاست‌های کلان نظام بود برای اینکه نظام از فضای جنگ وارد دوران باز‌سازی شود. مردم ایران در تمام این سه دهه اخیر شکلی از تغییر را فریاد زده‌اند، مهم این است در آن فضا چه جریانی به آن فضای تغییر خواهی نزدیک‌تر بوده‌اند، اگر در سال۹۶ همچنان تغییر خواهی مردم را در حوزه دیپلماسی نگه داریم حتما گزینه مردم اقای روحانی خواهد بود و به نظر می‌رسد چون آقای احمدی‌نژاد امکان حضور در صحنه انتخابات را ندارد همین اتفاق خواهد افتاد، چون تنها فردی که می‌توانست آقای روحانی را از زمین تغییرخواهی در سیاست خارجی به تغییرخواهی در سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی وارد کند آقای احمدی‌نژاد بود. این ظرفیت را هیچ شخص دیگری ندارد چون تنها نوع گفتمان مطرح شده مهم نیست بلکه آن پیامی که مردم از کاندیدا دریافت می‌کنند و اعتمادی که به صاحب آن پیام دارند دارای اهمیت است، این طور نیست که آقای قالیباف امروز مسائل اجتماعی را مطرح کند و مردم از او استقبال کنند، زیرا این ارتباط در طول زمان شکل می‌گیرد، این طور نیست که شخصی یک شبه در سطح ملی بتواند مردم را با خود همسو کند. آقای احمدی‌نژاد هشت سال با توده‌های مردم و بدنه اجتماعی ارتباط گرفتند و هنوز هم در اتباط هستند، در نتیجه می‌توانست زمین این بازی را تغییر دهد.

آرمان امروز : نهی محمود احمدی‌نژاد از حضور در انتخابات، آیا به قدرتمندتر شدن اصلاح‌طلبان و اعتدالیون در لایه‌های مختلف قدرت کمک شده است؟
داوری : اگر بخواهیم واقع بینانه به مساله نگاه کنیم پس از ۹دی ۸۸ که جریان اصلاح‌طلب و جریان نزدیک به آقای‌هاشمی به حاشیه رانده شد، یک حلقه در دل جریان اصولگرا تنها معضلشان آقای احمدی‌نژاد بود و تلاش کردند که وی در قدرت حضور نداشته باشد. آنها با کنار گذاشتن دکتر احمدی‌نژاد قصد داشتند افرادی در راس قدرت قرار گیرند که دردسرآفرین نباشند و بتوان آنها را مدیریت کرد. جریان آقای صادق خرازی یک جریان قابل مدیریت در دل اصلاحات است. آقای عارف هم از نگاه این حلقه امنیتی اصولگرایان قابل مدیریت است. اما رئیس دولت اصلاحات قابل مدیریت نیست. اگر وی قابل مدیریت بود ممنوع التصویر نمی‌شد. آقای روحانی و آقای‌هاشمی هم قابل مدیریت نیستند. آقای احمدی‌نژاد هم توسط این حلقه امنیتی قابل مدیریت نیست.

 آرمان امروز : چرا آقای عارف را قابل مدیریت می‌دانید در حالی که وی اخیرا حتی از دولت مستقر که همسو با اوست انتقاد می‌کند؟
داوری : آقای عارف توان تولید سیاست ندارد، ایشان حداکثر یک چهره آکادمیک است که در حد ریاست دانشگاه می‌تواند موفق باشد. بنده در دانشگاه تهران نحوه مدیریت به‌شدت محافظه‌کارانه ایشان را از نزدیک تجربه کرده‌ام. آقای عارف در دولت اصلاحات نه به دلیل توانمندی‌های ذاتی بلکه صرفا به دلیل هم بستگی‌های منطقه‌ای با رئیس دولت، در منطقه اردکان و یزد توانست به سطح وزارت و معاون اولی رئیس‌جمهور برسد. مجموعه آقای عارف توان تولید سیاست را ندارند، حتی اگر اعضای حزب مشارکت هم دوروبر ایشان باشند باز هم آقای عارف نمی‌تواند به تولید سیاست بپردازد.

 آرمان امروز : در جریان اصولگرا فردی وجود دارد که بتواند تولید سیاست کند؟
داوری : در جریان اصولگرا تولید سیاست از اساس منتفی است. در جریان اصولگرا کسی با تولید سیاست بالا نمی‌آید، بلکه در این جریان غالبا افرادی با توسل به رانت‌های گوناگون امنیتی و نظارتی در عرصه قدرت با آسانسور بالا می‌آیند. برخلاف اصولگرایان، اصلاح‌طلبان توانسته‌اند در لایه‌های مختلف گفتمانی، تولید سیاست کنند. از گفتمان مشروطه خواهی تا گفتمان جمهوریخواهی که با فراز و فرود‌هایی مطرح بوده‌اند. در حال حاضر نقطه ایده آل برای اصلاح‌طلبان آقای روحانی است، به این علت که هم می‌توانند با لایه‌های مختلف قدرت همراه باشند و هم اینکه وی به راهبرد‌های اصلاح‌طلبی به روایت رئیس دولت اصلاحات پایند بوده است. ممکن است اصلاح‌طلبی روایت دیگری هم داشته باشد، اما آنچه رئیس دولت اصلاحات و رئیس دولت سازندگی این روزها به عنوان یک روح در دو بدن مطرح می‌کنند که نوعی مشروطه خواهی از اصلاح‌طلبی استخراج می‌شود، به نظر می‌رسد با این گفتمان مشروطه خواهی بهترین گزینه برای آنان آقای روحانی باشد.

 آرمان امروز : تا چه اندازه احتمال رد صلاحیت رئیس‌جمهور مستقر وجود دارد؟
داوری : آقای روحانی تا زمانی که رئیس‌جمهور مستقر است رد صلاحیت نمی‌شود. رد صلاحیت رئیس‌جمهور مستقر هر کسی که می‌خواهد باشد، امکان پذیر نیست، زیرا ریاست‌جمهوری پستی است که تنفیذ مقام معظم رهبری را با خود به همراه دارد. انتخاب مردم با تنفیذ مقام معظم رهبری جاری می‌شود. رد صلاحیت رئیس‌جمهور در شرایطی ممکن است که تنفیذ رهبری برداشته شود. بنابراین حذف آقای روحانی در چهارچوب نهاد‌های نظارتی امکان ندارد، اگر قرار باشد آقای روحانی رد صلاحیت شود ایشان باید پیش از پایان دوره خود، به‌طور کامل از مسند ریاست‌جمهوری کنار گذاشته شود و شخصی دیگر مانند آقای جهانگیری کفیل ریاست‌جمهوری شود. دولت می‌خواهد انتخابات برگزار کند و سوال این است که مگر دولتی می‌تواند انتخابات برگزار کند که رئیس آن دولت صلاحیت نداشته باشد؟! بر این اساس باید گفت احتمال رد صلاحیت روحانی وجود ندارد مگر با شروطی که گفته شد.
محمود احمدی‌نژاد از ورود به انتخابات نهی شد، اگر قرار بود حسن روحانی رد صلاحیت شود، به نظر می‌رسد که نهی وی بهتر از رد صلاحیت بود.
در حال حاضر اگر قرار باشد آقای روحانی کاندیدا نشود، باید با اراده خود این موضوع را اعلام کند و باید به وی توصیه شود که ورود پیدا نکند و ایشان هم در انتخابات ثبت نام نکند. اگر آقای روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کند قابل رد صلاحیت نیست، مگر اینکه قبل از ثبت نام اعلام کند که نمی‌آید اما کاری که اصولگرایان با او در حوزه برجام کردند وی را مجبور به حضور در انتخابات ۹۶ کرده است.

آرمان امروز :  دلایلتان درباره اجبار حسن روحانی برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ چیست؟
داوری : تنها دستاورد آقای روحانی برجام است و تنها بهانه‌ای که می‌توانست با توسل به آن اعلام کند نخواهد آمد این بود که پشت تلویزیون حاضر شود و اعلام کند مردم شریف ایران! من یک ماموریت از سوی شما داشتم و آن این بود که مساله تحریم‌ها را حل کنم و دیگر به دنبال قدرت نیستم و دولت را به نسل جوان‌تر تحویل می‌دهم. آقای روحانی غیر از این مورد بهانه دیگری برای عدم ثبت نام در انتخابات نداشت، تنها بهانه‌ای که آقای روحانی می‌توانست به عنوان گفتمان انصراف مطرح کند تکیه بر پیروزی برجام بود که امروز اصولگرایان این بهانه را از او گرفته‌اند و آن‌قدر علیه برجام موضع گرفته‌اند که برجام تبدیل به یک دستمال کثیف شد، در نتیجه آقای روحانی برای دفاع از برجام حتما کاندیدا می‌شود. آقای روحانی از ظرفیت تریبون انتخابات ریاست‌جمهوری استفاده خواهد کرد که از برجام دفاع کند. در واقع باید گفت اصولگرایان در مقابله با دولت روحانی اشتباه کردند و اگر قرار بود آقای روحانی را وادار به کناره‌گیری کنند نباید برجام را بی‌حیثیت می‌کردند، اما برخوردی که اصولگرایان بخصوص در یک ماه اخیر با برجام کردند، موجب شد تا مساله برجام را برای آقای روحانی به مساله‌ای حیثیتی تبدیل کنند تا آقای روحانی برای دفاع از برجام به عنوان تنها دستاورد دولت خود هم که شده در انتخابات شرکت نماید.

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ آذر ۹۵ ، ۱۰:۰۷
مهران موزون

همچنان صبر کنید!!

ملت میدانند که بسیاری از شما، اینروزها در حوض «بهت و حیرت» غوطه ورید اما توصیه میشود که هنوز هم صبر کنید، زیرا تا انتهای سکانسهای شگفت انگیز این دولت و «یاللعجب» های شما عزیزانی که بیغرضانه انتخابش کردید خیلی مانده .

چه میشود کرد؟

رأییست که داده اید!

اما بعد..

اینکه بازیگران سیه رویِ حزب مشارکت، تنها با تغییر اکسسوار صحنه و نام حزب «مشارکت» مجوز رسمی بازگشت به صحنه نقش آفرینی های انزجار آور سیاسی عقیدتی خود را بگیرند تنها یک سکانس از سناریوی مشمئزکننده ای است که از این به بعد خواهید دید.

حزب منحله و منفوری که در سالهای گذشته، بیشترین توان خود را در تفرقه ی دینی و اجتماعی کشور هزینه کرد اکنون با واژه ی وجیه «اتحاد» به میدان آمده است.

حزب «اتحاد ملت ایران» نام جدید مشارکتی های مطرود است که وجاهت قانونی تأسیس شان با «اما» و اگرهای فراوان روبروست.  (جدول سوابق این افراد را ببینید + )

دولت بنفش روحانی اما،

ظاهراً عروس هزارداماد عرصه سیاسی است.

هزار دامادی که وجه مشترک آنها و دیاپازون تنظیم تمامشان، یک سمفونی خاص! است.

سمفونی ویژه ای که برخی نُتهایش را اینروزها در کنایه ها و تعریض های رییس دولت یازدهم به برخی از نهادهای قانونی نظام ، میتوان حس کرد.


۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ شهریور ۹۴ ، ۱۴:۴۰
مهران موزون

شادی نماند و شور نماند و هوس نماند
سهل است این سخن، که مجال نفس نماند
فریاد از آن کنند که فریادرس رسد
فریاد را چه سود، چو فریادرس نماند؟
کوکو، کجاست؟ قمری مست سرود خوان؟
جز مشتی استخوان و پر اندر قفس نماند


امید در به در شد و از کاروان شوق
جز ناله ای ضعیف ز مسکین جرس نماند
توفانی از غبار بماند و سوار رفت
بس برگ و بار بیهده ماند و فرس نماند
سودند سر به خاک مذّلت کسان چو باد
در برجهای قلعه ی تدبیر کس نماند
کارون و زنده رود پر از خون دل شدند
اترک شکست عهد و وفای ارس نماند!
تنها نه «خصم» رهزن ما شد، که «دوست» هم
چندان که پیش رفتش از او باز پس نماند
رفتند و رفت هر چه فریب و دروغ بود
تا مرگ- این حقیقت بی رحم- بس نماند
تابنده باد مشعل می کاندرین ظلام
موسی بشد؛ به وادی ایمن قبس نماند


برخیز امید و چاره ی غمها ز باده خواه
ور نیست، پس چه چاره کنی؟ چاره پس نماند!

 شاعر : مرحوم مهدی اخوان ثالث

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ تیر ۹۴ ، ۱۸:۳۰
مهران موزون

خوانندگان محترم، پیش از ورود به مطلب اینجا کلیک بفرمایید لطفا + 


قریب به یکسال و نیم از سخنان شاذِ محمود سریع القلم(مشاور حسن روحانی) میگذرد و اکنون سخن شیخ حسن را در جمع فرمانداران کشور بخوانید :

(( در این ایام به لطف خدا همه متخصص حقوق و امنیت ملی و سخنور شدند و همه مسائل ملی را مطرح می کنند..))

این اتوکشیده ی همان سخنان مشاورِ شیخ حقوقدان نیست؟

حال سخن دیگر حسن روحانی را مرور کنید :

«خیلی مهم است رأی مردم. قبل از اینکه غرب بگوید رای و صندوق رای، قرآن به ما امر به شورا کرده است. مبنای ما نظر مردم است. بنابراین کاری کنیم که در این انتخابات عدالت اجرا شود، هیچ جا هم سوءظن بوجود نیاید. صندوق اگر می‌گذارید یک صندوق پلاستیکی شفاف باشدکه همه رأی را ببینند. معنا ندارد مقوا و چسب دور آن بزنیم. یک صندوقی باشد که همه ببینند. من رای خود را ببینم که داخل صندوق می‌افتد.»

جناب شیخ،

اولا :

سالهای سال است که صنادیق رأی، هم پلاستیکی هستند و هم شفاف!

آن صنادیق مقوایی و کذا..که فرمودید مربوط به دهه شصت است.

خوب نگاه کنید جناب سیاست!! مدار!!

ثانیاً :

خود شما در سال 92 از درون همین صندوقها درآمدید!

آنهم بدون دوربین ناظر بر شمارش رأی!

لطفاً برای شورای نگهبان به طور غیر مستقیم تعیین تکلیف نکنید و مردم را دچار دو دستگی ننمایید.

اگر لایحه ای برای اصلاح قانون انتخابات دارید راه مجلس باز است و جاده ی ارایه لایحه به مجلس دراز.

آستین بالا بزنید و بدون لفاظی! لایحه افزودن دوربین نظارتی در مسیرهای نظارتی شورای نگهبان را درخواست کنید،

اما این را هم به عنوان یک حقوقدان!!!! به مردم بگویید که به دلیل پیشرفت تکنولوژیکیِ ضبط تصاویر و قابلیت مجعول ساختن تصاویر ویدئویی، حتی در قوه قضایه نیز، فیلم را صرفا یک اِماره تلقی میکنند نه سند متقن!

جناب شیخ!

قریب به یک میلیون نفر از لبوفروشان و تاکسیرانان و دیگر صنوف مردمی، پای کار شمارش آراء هستند و مراقبند تا امثال جنابعالی رییس جمهور شوید و محمود سریع القلم را (با آن افکار سریع الهدمش) به سِمَت مشاورت شما مفتخر گردد.

پس لطفا پیش از ارایه کلام، قدری بیشتر تأمل کنید تا لفاظی هایتان موجب توهین به یک میلیون ایرانی ناظر و مجری پاکدست بر انتخابات نشود.

ثالثاً :

اگر رأی تان را در موقع انداختن در صندوق نمی بینید مشکل از جنس صندوق نیست بلکه خود شما هستید که از صندوق رویگردانید.(اینهم سندش!)




۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ خرداد ۹۴ ، ۱۰:۲۸
مهران موزون

بتازگی اسحاق گفته است : در دو دوره قبل(دولتهای احمدی نژاد) پیش و پس از مصرف 700 میلیارد دلار تعداد شاغلین در کشور 20 میلیون نفر بوده است و این به آن معناست که این میزان پول رفته و موجب اشتغال جوانان چینی و کشورهای دیگر شده است.

این اسحاقِ دولت راستگویان است

حال به نمودار آماری و مقایسه ای تمام هشت سال احمدی نژاد با دوسال شیخ حسن و کابینه اش از منظر تعامل اقتصادی با چین نگاهی بیاندازیم :

و ایضاً

قضاوت با شما


اینهم دوتصویر تزئینی و کاملا بی ارتباط به موضوع :


۵ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۷ ارديبهشت ۹۴ ، ۰۸:۳۲
مهران موزون


۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ فروردين ۹۴ ، ۰۹:۰۹
مهران موزون

کلیک کنید (اینجا)



۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ بهمن ۹۳ ، ۱۷:۳۳
مهران موزون

آیا این کاریکاتور روزنامه آرمان جرم نیست؟؟

نخند آقای جهانگیری، جدی سوال کردم هااا

۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ بهمن ۹۳ ، ۱۸:۴۳
مهران موزون